Ervaringen
Al vijf jaar organiseren we bijzondere zeilreizen voor én door mensen met MS. Elke reis is uniek, maar wat ze allemaal gemeen hebben, is de kracht, het plezier en de verbondenheid die ontstaan aan boord. Op deze pagina delen we de verhalen van onze dappere en inspirerende deelnemers – in woorden, foto’s en video’s. Laat je meenemen in hun ervaringen, en wie weet… voel jij je ook uitgenodigd om eens met ons mee te zeilen.
Een deelnemer Peter zei treffend,” Ik had nooit gedacht dat ik dit soort dingen nog zou kunnen doen en meemaken!” Hij vertelde geëmotioneerd dat hij na 15 jaar weer voor het eerst een actieve vakantie had beleefd.
“We hebben allemaal op onze eigen manier een overwinning op onszelf behaald “, aldus Hans.
“Een nooit gedachte actieve zeilvakantie samen met mensen met MS , een aanrader” Hedy.
“Het gevoel van samenhorigheid. Zo speciaal”
Het verhaal van Hedy
O yes ik mag van 29 juni tot en met 5juli 2024 mee!
Oh die kennismaking vond ik wel spannend, allemaal nieuwe mensen. Het was minder eng dan verwacht. Werd ingedeeld in team rood en vanaf begin was het groepsgevoel goed. Dus op naar de 29e juni.
Een week zeilen, spannend! Wat moeten we cq kunnen we doen?
Het werd een week om nooit meer te vergeten. Samen moesten we het ook allemaal doen en dan bedoel ik ook alles, van schoonmaken, maaltijden klaarmaken, opruimen maar ook zeilen hijsen /reven en onder toeziend oog van schipper sturen.
Ja we liepen wel eens tegen onze grenzen aan, en ik leerde gaande weg te zeggen dat ik het even niet kon, maar we konden en deden meer dan gedacht. Een week met mensen met dezelfde deler dus een keer niks uit hoeven te leggen en elkaar begrijpen met één woord, zo fijn.
En denk nou niet dat de hele week enkel over MS gesproken werd. Nee hoor zo werd er een verhaal gedeeld, een spelletje gedaan en zo komt er een tip voorbij. Dat was zo fijn want sommige lopen al wat langer mee op deze weg en hebben ervaringen opgedaan wat andere weer verder kan helpen. Maar al met al het draaide om samen zijn en samen te zeilen en MS was enkel een passagier.
We zitten nu in 2025 en vanaf het moment dat het kon heb ik mij weer ingeschreven en ook dit jaar ingeloot, het is verslavend :-).
Het verhaal van Amber
Zeilen met MS: een verslag van de MS on Waves Zeildag Hoorn 2025
“De wind in de zeilen, de zon op je gezicht en de vrijheid van het water – dat is wat zeilen zo bijzonder maakt.”
Ik heb een fantastische zeildag gehad in Hoorn! Om 10.00 uur werden we ontvangen met kofie, thee en koeken. Ik had het laatste eindje al een lift gehad van een medezeilster, wat al heel leuk was, en zag ook al gelijk een bekende van een eerdere zeilweek. We kletsten wat en maakten kennis met elkaar. We werden verwelkomd door Judith en Minse en we werden voorgesteld aan een nieuw bestuurslid Frank van de stichting. Daarna werden we ingedeeld in groepjes en vertrokken we met onze schipper naar de boot, langs de bloementuin naast de steiger die onderhouden wordt door de leden van de havenvereniging. Ik werd aan boord gehesen door de anderen en voelde me al gelijk thuis op de boot van Berend, onze kapitein.
Nadat we ons hadden uitgedost met zwemvesten, werd ik achter het stuur gezet om de haven uit te tuffen. Berend gaf aanwijzingen: “Vooruit! Stop! Stationair! Nu rustig aan het zeegat uit!” Het weer was prachtig, met precies genoeg wind om de zeilen te hijsen en een mooi tochtje te maken. Ik had Berend gevraagd om me klusjes te geven, want ik ga in september een “competent crew”-cursus volgen en wilde graag allerlei verrichtingen oefenen.
We keken naar de golven om te kijken waar de wind vandaan kwam en hesen de zeilen. Het is altijd een machtig gevoel als het grootzeil boven je staat. Als je er dan in slaagt om “de wind te vangen” en ervandoor te varen is dat een magnifiek gevoel. We vertelden onder het “opschieten” (het ordelijk in lussen wegleggen van de schoten, de touwen die aan de zeilen vastzitten) onze verhalen en maakten flauwe grappen. We kwamen een heleboel mooie boten tegen met vriendelijk groetende medezeilers. Daarna gingen we overstag om weer havenwaarts te zeilen, alwaar een heerlijke lunch voor ons klaarstond.
Na de lunch gingen we weer bij Berend aan boord. Deze zeiltocht stond voor mij in het teken van het overwinnen van mijn angst om hard en schuin te gaan. Want dat gingen we! De wind was aangetrokken, en we maakten meer vaart. Door het vertrouwen dat ik had in mijn kapitein en in mijn medezeilers kon ik uiteindelijk ontspannen genieten van de zon, de wind, het opspattende water en van de gesprekken met mijn nieuwe vrienden. Terug in de haven kregen we drankjes en hapjes en een toespraak van Judith en Minse, de oprichters van MS on Waves.
De schippers voeren allemaal op hun eigen boot met een crew van mensen met MS. Ze deden dit helemaal op eigen kosten. Ook de gastheren en -vrouwen van Sailability Hoorn die ons met veel égards ontvingen en ons voorzagen van drankjes en hapjes, kregen hiervoor niet betaald. Alle boten waren toegankelijk (gemaakt) voor mensen met een mobiliteitsbeperking en we konden gebruik maken van de botenlift van de haven om mensen-in-een-rolstoel aan boord en weer op de steiger te zetten. Een spectaculair gezicht dat gepaard ging met gejuich. Het was een geweldige dag: ik heb veel nieuwe zeilervaringen opgedaan en ik heb nieuwe vrienden gemaakt. Ik wil alle mensen die eraan hebben meegewerkt om dit mogelijk te maken hartelijk bedanken!
Amber te Velde
“Je krijgt die lach niet van mijn gezicht”
4 juli 2026 Zeildag met MS on Waves in Hoorn
Voor de tweede keer mocht ik erbij zijn. Jarenlang was ik ervan overtuigd dat zeilen voor mij niet meer mogelijk was. Ik kan niet meer op en af een boot stappen. Ik had mij erbij neergelegd. Tot MS on Waves in mijn leven kwam.
HET KAN WEL!
Zaterdagochtend 4 juli 2026. Ik heb vlinders in mijn buik. Ik mag weer vandaag. Coby mijn beste vriendin rijd mij in mijn auto naar Hoorn. Blij dat ze weer meegaat.
Op het terras van WSV Hoorn kom ik veel bekende gezichten tegen. In mei ben ik vijf dagen wezen zeilen op het IJsselmeer met MS on Waves op de Summertime en de Ludgerdina. Wat was dit geweldig. Heerlijk jullie weer te zien.
Na heerlijke koffie en koek en een praatje van Minse worden we ingedeeld en vertrekken we naar onze boot. Vanochtend mag ik met Geert mee op zijn Hanse. Een dikke frons ‘hoe kom ik op deze boot’? Via allemaal helpende handen zit ik in no time in de boot. Had ik me hiervoor zo druk gemaakt? Onnodig.
We varen de haven uit en er staat al een lekker windje. Geert vaart ons kris kras over het mooie Markermeer. Wat zeilt het lekker en wat is het gezellig aan boord. Marco stuurt en Joyce roept “je krijgt die lach niet van mijn gezicht” dat klopt. Ik ben echt gelukkig. We vergeten de tijd en besluiten toch maar terug te gaan voor de lunch. Bij de haven allemaal blije gezichten en een grote groep vrijwilligers die ons voorzien van heerlijke broodjes bal en krentenbollen. Om me heen allemaal enthousiaste verhalen.
Minse vertelt ons waar hij ons ‘s middags ingedeeld heeft. Ik mag met Kees mee op zijn Bavaria. Ik helemaal blij want ik heb jarenlang regatta’s in het buitenland gevaren op een Bavaria. Zoveel mooie herinneringen. Blijer kan je mij niet maken. Via de til lift wordt ook Mariëtte aan boord geholpen. Ideaal.
De wind is toegenomen tot 5-6 maar Kees heeft alles onder controle. Kees vliegt heen en weer maar krijgt hulp van Tineke. Wat vaart de boot geweldig en veel mooie herinneringen komen terug. Ik ben in en in gelukkig. Kees dank je wel.
Onderweg zwaaien we naar onze collega’s op andere boten. Allemaal blije gezichten.
Terug in de haven worden we ontvangen met een heerlijk drankje en bitterballen.
Verhalen worden uitgewisseld en niemand heeft haast om weg te gaan.
Weer kijk ik terug op een geweldige dag. Dank voor de perfecte organisatie, door MS on Waves samen met WSV Sailability Hoorn. Normaal ben ik alles aan het plannen maar op zo’n dag is alles geregeld.
Dank zij jullie weet ik nu: “HET KAN WEL”
Judith, Minse, Joyce en Brigitte en alle vrijwilligers van WSV Hoorn en de MS Vereniging, dank en tot snel weer.
Een grote fan
Muk Schiltmans.
